Bu yazımda Extreme Programming anlayışına uygun proje geliştirme sürecinde kullanabileceğimiz araçlardan biri olan NAnt‘ ı inceleyeceğiz. XP üzerine detaylı bilgileri aşağıdaki linklerden bulabilirsiniz…
http://www.extremeprogramming.org
http://en.wikipedia.org/wiki/Extreme_programming
http://www.xprogramming.com/xpmag/whatisxp.htm

Bu kısa açıklamadan sonra biz konumuz olan NAnt’ a geri dönelim isterseniz. NAnt aslında Java platformu için geliştirilmiş olan Ant isimli aracın, .net platformu için geliştirilmiş halidir. NAnt, projelerimizin build edilmesi için kullanabileceğimiz bir araçtır. NAnt projeyi nasıl derleyeceğini ve hangi elemanları derleme işlemine tabi tutacağını xml formatındaki bir dosya sayesinde öğrenir. Bu xml dosyasının nasıl oluştuğunu birazdan detaylı bir şekilde göreceğiz ama önce NAnt’ ı bilgisayarımıza nasıl kuracağımıza bir bakalım isterseniz…

Öncelikle http://nant.sourceforge.net adresinden NAnt’ ın son kararlı halini download ediyoruz. Bu yazıyı yazarken ki son versiyonu 0.86 Beta 1 Release idi fakat ben yazıma buradaki 0.85 versiyonu ile devam edeceğim. NAnt’ ı download ettikten sonra dilerseniz C:\ dizini içine dosyaları açabilirsiniz.

NAnt’ ın herhangi bir kullanıcı arayüzü olmadığı gibi rahat kullanabilmek içinde ufak bir path ayarlaması yapmak gerekiyor. Dosyaları C:\ dizinine çıkardığınızı varsayarak önce;
Bilgisayarıma sağ tıklayıp özellikler diyoruz.
Ardından açılan pencerede Gelişmiş sekmesine geliyoruz ve ortam değişkenleri isimli butona tıklıyoruz.

Ardından karşımıza çıkan Ortam Değişkenleri başlıklı pencereden Sistem Değişkenleri bölümünden Path isimli değişken için düzenleme işlemi yapıyoruz.

Düzenle dediğimiz zaman karşımıza çıkacak küçük pencerede; Değişken değeri başlıklı yerin en sonuna giderek eğer noktalı virgül yoksa bir noktalı virgül koyarak NAnt’ ın .exe dosyasının bulunduğu adresi yazıyoruz. (Buraya aynı zamanda .net ‘in csc isimli derleyicisininde path bilgisini yine araya noktalı virgül koyarak eklemenizi tavsiye ederim) (Bende windows D: ‘ye kurulu oldugu için siz kendi dizin ayarlarınıza göre bir path düzenlemesi yapın)

NAnt için : C:\nant-0.85\bin
CSC için : C:\WINDOWS\Microsoft.NET\Framework\v2.0.50727

Evet bu düzenlemeleri yaptıktan sonra artık aracımız komut satırından kullanılmaya hazır bir hale gelmiştir. Hemen ufak bir test yapalım ve bakalım buraya kadar yaptıklarımız doğrumu. Test için komut satırını açıp nant -help yazmanız yeterlidir. Eğer aracımızın help desteği karşımıza çıktıysa şimdilik sorun yok…

Hazırlık ve kurulum aşamalarını tamamladığımıza göre artık NAnt’ ı gerçek anlamda kullanabilmek için hemen bir Visual Studio’ da bir ConsoleApplication açalım ve projemizin adına da NantTest diyelim. Program.cs dosyamızda Main methodu içinde test amaçlı olması için ekrana sadece bir yazı yazdırmamız yeterlidir.;
Console.WriteLine(“NAnt test projesi calisti…”);

Bu arada el alışkanlığından dolayı falan sakın projeyi derlemeyelim =) Bunu yaparsak bile oluşan exe’ lerimizi hemen silelim. Çünkü zaten amacımız bu işlemi NAnt yardımıyla yapmak.

Az önce yukarda NAnt’ ın projeyi nasıl derleyeceğina dair bilgileri bir xml dosyasından okuduğunu söylemiştik. Şimdi projemize default.build adında bir xml dosyası ekleyelim. Bu dosya her nekadar xml formatında olsada uzantısı build olmalıdır.O yüzden sonuna .xml yazmayalım.

Ardından buradaki kodları kendi projemize uygun olacak şekilde aşağıdaki gibi değiştiriyoruz.

Şimdi bu xml kodlarına kısaca bir bakalım isterseniz.
Öncelikle dosyamız project isimli bir root node ile başlıyor. Ve bu elemanda projemizin adını belirtmek zorundayız.

Hemen ardından property isimli bir eleman geliyor. Bu eleman sayesinde, xml dosyası içinde kullanabileceğiniz bir nevi değişken tenımlıyoruz aslında. Adına debug demişiz, değerine true vermişiz ve overrite edilemeyeceğini söylemişiz.
Property ile tanımladığımız ve deger verdiğimiz değişkeni xml dosyası içinde kullanacağımız zaman ise şöyle bir syntax kullanıyoruz;
${name}

Bu satırdan sonra gelen target düğümü ise işte bizim için en önemli noktalardan biri. İşte biz NAnt’ a ne yapması gerektiğini bu target ‘ların içinde belirtiyoruz. Örneğimizde ise oluşturduğumuz ilk target’ in adına clean demişiz. Bu target’ in alt düğümlerine bakarsak bu hedef dahilinde ne yapılması gerektiğine karar verdiğimiz kodları görebiliriz. Burada ise delete düğümü ile hangi dosyaların silineceğini belirtiyoruz.

Hemen ardından da yeni bir hedef tanımlamışız ve adına build demişiz. Bu hedefin alt düğümlerine bakarsak, .net ‘in csc derleyicisini kullanarak NAntTest.exe ‘adında bir exe dosyasının oluşturulacağını söylemişiz. Ve bunu oluşturacak olan source ‘leride includes düğümü ile belirtmişiz.

XML dosyamızı oluşturduktan sonra projemiz artık NAnt sayesinde build edilmeye hazır bir hale gelmiştir.

Şimdi komut satırını açıp xml dosyamızın bulundugu dizin’e geliyoruz. Bu işlemi komut satırında yapmak yerine CmdHere isimli küçük uygulamayı kurabilirsiniz. Bu sayede bir klasöre sağ tıklayıp Open Command Window Here demeniz yeterlidir. Bu sayede komut satırını acıp tek tek cd komutu ile çalışılacak dizine gelmek zorunda kalmazsınız.

Ardından açılacak komut satırında nant yazmanız yeterlidir. Eğer herhangi bir hata yok ise aşağıdakine benzer bir ekran ile karşılaşırsınız.

Burada sadece nant yazdıgımız zaman direk olarak default.build isimli xml dosyasına göre bir build işlemi yapılır.Bu şu demektir biz herhangi bir build dosyasını parametre olarak vermezsek NAnt standart olarak default.build adındaki dosyaya göre işlem yapılacagını anlar.

Bu işlemden sonra NantTest isimli klasörü açarsanız eğer burada; NAntTest.exe ve NAntTest.pdb adında 2 tane dosya yaratıldığını görebilirsiniz.

Bu build işleminden sonra komut satırına NAntTest yazarsak uygulamamızın çalıştığını görebilirsiniz.

Şimdi komut satırına nant clean yazarsak bu dosyaların silindiğini görebilirsiniz. Buradan da şunu anlıyoruzki nant yazdıktan sonra target adını yazar isek sadece o target’ e göre bir build işlemi yapmış oluruz. Bu da kullanım şekillerinden bir diğeridir.

Evet arkadaşlar bu makalemde build işlemlerinde kullanabileceğimiz bir araç olan NAnt’ a bir giriş yaptık. NAnt aslında çok farklı detayları olan bir tool olduğu için mutlaka resmi web sitesinde yayınlanan dökümanları okumanızı öneririm.
http://nant.sourceforge.net/release/0.85/help/fundamentals/

Örnek Uygulama

Mehmet Aydın Ünlü
aydinunlu85@gmail.com
http://aydinunlu.blogspot.com

Ritma Teknoloji olarak aşağıdaki özelliklere sahip Uzman bir Programcı aramaktayız.

Teknik Yeterlilikler:

• .NET ve Asp.NET konusunda derin kavrayış

• C# ve SQL Server’a hakimiyet

• Javascript, Xml, Css

• Nesneya Dayalı Programlama

Tecrübe:

• Min. 2 adet Web tabanlı Proje Geliştirme Tecrübesi

• 2 Yıl programcılık tecrübesi

Genel Nitelikler:

• Kod yazmayı Sevmek

• İyi İletişim

Tercih nedeni sayılabilecek Ek Nitelikler:

• Daha fazla Tecrübe

• Yazılım Mimarisi ve Framework’ler

• Test, Java, Uml

• Mobil uygulamalar

• Sharepoint

• Sigara kullanmamak

İlgilenenlerin;

gerçekleştirdikleri projeler ile bu projelerdeki görevleri hakkında açık bilgi ve
cv’lerini cv@ritmateknoloji.com adresine mail atmalarını rica ederiz.

cv’inizi info@i-con.com.tr adresine REF: GLO-Dev2 konusu ile yolllayabilirsiniz.

Aranan Nitelikler

1. Tercihen bilgisayar müh., 4 yıllık ilgili fakülte mezunu
2. 1-3 yıl arası iş tecrübesi
3. C# ve asp.net’te uzman
4. Tercihen javascript/silverlight/ajax bilen
5. Anadolu yakasında ikamet eden
6. T-sql/pl-sql bilgisine sahip, tercihen oracle ile geliştirme yapmış

i-con technologies information consulting Hakkında :

Microsoft Certified Partner olan i-con, Eylül 2002′de üstün kalitede yazılım eğitim ve danışmanlık hizmetleri vermek üzere kurulmuştur. Vizyonu, en yeni teknolojilerin kullanımını kolaylaştırmak ve yaygınlaştırmak üzere, Avrasya’nın bir numaralı bilgi kaynağı olmaktır. Bu çerçevede i-con, yazılım eğitimi ve proje danışmanlığı hizmetleri sunmaktadır. i-con, tüm Microsoft işletim sistemleri, yönetim araçları, sunucu ve yazılım araçları için uygulamaya kadar tüm teknoloji ihtiyaçlarına uygun danışmanlık ve eğitim çözümünü üretir.

SQL Sağlayıcısı:


using System.Data;
using System.Data.SQL;

public class SQLConnect {
private SQLConnection dataConn = null;
private SQLDataReader reader = null;

public string openConnection(HttpResponse Response,String
dbConnectString,String cmdString) {
try {
dataConn = new SQLConnection(dbConnectString);
SQLCommand sqlCmd = new SQLCommand(cmdString,dataConn);
sqlCmd.CommandType = CommandType.StoredProcedure;

SQLParameter param = sqlCmd.Parameters.Add(new
SQLParameter(“@CustomerID”, SQLDataType.Char, 5));
param.Direction = ParameterDirection.Input;
sqlCmd.Parameters["@CustomerID"].Value = “ALFKI”;
param = sqlCmd.Parameters.Add(new SQLParameter(“@output”,
SQLDataType.Int));
param.Direction = ParameterDirection.Output;

dataConn.Open();
sqlCmd.Execute(out reader);
Response.Write(“Product Name “);
Response.Write(” Total
“);
while (reader.Read()) {
Response.Write(” “);
Response.Write(” “);
Response.Write(reader["ProductName"].ToString());
Response.Write(” “);
Response.Write(reader["Total"].ToString() + ” “);
Response.Write(”
“);
}
Response.Write(” “);
Response.Write(sqlCmd.Parameters["@output"].Value;
return ”
SQL Server Data Connection Opened”;
}
catch (Exception e) {
return(e.ToString());
}
finally {
if (reader != null) {
reader.Close();
}
if (dataConn != null) {
dataConn.Close();
}
}
}
} // End Class

ADO+ Sağlayıcısı:


using System.Data;
using System.Data.ADO;

public class ADOConnect {
private ADOConnection dataConn = null;
private ADODataReader reader = null;
public string openConnection(HttpResponse Response,String
dbConnectString,String cmdString) {
try {
dataConn = new ADOConnection(dbConnectString);
ADOCommand adoCmd = new ADOCommand(cmdString,dataConn);
adoCmd.CommandType = CommandType.StoredProcedure;
ADOParameter param = null;
param=adoCmd.Parameters.Add(“@CustomerID”, ADODBType.Char, 5);
param.Direction = ParameterDirection.Input;
adoCmd.Parameters["@CustomerID"].Value = “ALFKI”;

param = adoCmd.Parameters.Add(“@output”,ADODBType.Integer);
param.Direction = ParameterDirection.Output;

dataConn.Open();
adoCmd.Execute(out reader);
Response.Write(“Product Name “);
Response.Write(” Total
“);
while (reader.Read()) {
Response.Write(” “);
Response.Write(” “);
Response.Write(reader["ProductName"].ToString());
Response.Write(” “);
Response.Write(” “);
Response.Write(reader["Total"].ToString());
Response.Write(”
“);
}
Response.Write(” “);
Response.Write(adoCmd.Parameters["@output"].Value;
return ”
ADO Server Data Connection Opened”;
}
catch (Exception e) {
return(e.ToString());
}
finally {
if (reader != null) {
reader.Close();
}
if (dataConn != null) {
dataConn.Close();
}
}
}
} //End Class

Depolanmış işlemlerden dönüş değerleri (return values) de benzer tarzda elde edilebilir. Önceki kodda ilgili satırların aşağıdaki gibi değiştirilmesi gerekir:

SQL Sağlayıcısı:

ADO+ Sağlayıcısı:

param = sqlCmd.Parameters.Add(new SQLParameter(“RT_VAL”, SQLDataType.Int));
param.Direction = ParameterDirection.ReturnValue;
…
Response.Write(sqlCmd.Parameters["RT_VAL"].Value;


param = adoCmd.Parameters.Add("RETURN_VALUE", ADODBType.Integer);
param.Direction = ParameterDirection.ReturnValue;
...
Response.Write(adoCmd.Parameters["RETURN_VALUE"].Value;

Komut nesnesi ile tartışmamız gereken daha bir çok şey olduğu halde bunları başka bir makaleye bırakacağız.

Veri Kümesi Komutu
Komut nesnesi SQL deyimleri ve depolanmış işlemleri çalıştırabiliyorsa, veri kümesi komutu (datasetcommand) nesnesi ile bundan muhtemelen farklı olan neler yapılabilir? Kısaca, bu nesne komut nesnesinin işlevselliğini sağlar, ancak bir veri kümesi nesnesiyle etkileşim (dataset) de sağlamaktadır. Bu ise, veri ızgarası (datagrid) gibi ASP+ nesnelerine daha kolay bağdaştırmaya (binding) izin vermektedir. Veri kümesi komut nesnesinin kullanımı daha önce görümüş olduğumuz komut nesnesininkine benzerdir. Ancak, veri kümesi komut nesnesi, bir veri kaynağından aldığı veriyi daha sonra göreceğimiz gibi bir veri kümesi nesnesine yerleştirebilir. Aşağıda, veri kümesi komut nesnesinin kullanılması ve başlatılması ile ilgili bir örnek verilmiştir. Kod gözden geçirildiğinde nesne isimleri dışındaki farklılık bir yana bırakılırsa, daha önce komut nesnesi için verilen örnekle aynı olduğu görülebilir.

SQL Sağlayıcısı:


dataConn = new SQLConnection(dbConnectString);
SQLDatasetCommand dsCmd = new SQLDatasetCommand(cmdString,dataConn);

ADO+ Sağlayıcısı:


dataConn = new ADOConnection(dbConnectString);
ADODatasetCommand dsCmd = new ADODatasetCommand(cmdString,dataConn);

Bu örneklerde, ilgili sağlayıcının veri kümesi komut nesnesi cmdString değişkeninde bulunan deyimin işletilmesi ile elde edilen veriyle doldurulacaktır. Örneğin, eğer cmdString’e SELECT * FROM Orders geçirilirse veri kümesi komutu (DatasetCommand) Orders tablosundaki tüm sıralar ve sütunlarlarla doldurulmuş olacaktır. Değişik bir yoldan, veri kümesi komut nesnesini doldurmak için mevcut bir komut (command) nesnesini kaynak olarak kullanmak isterseniz, aşağıda gösterileni yapmanız gerekirdi (SQL sağlayıcı için):

SQLDatasetCommand dsCmd = new SQLDatasetCommand();
dsCmd.SelectCommand = sqlCmd;

Bu örnekler, dsCmd’ye konulanacak verilerin kaynağı olarak sqlCmd’ı kullanmaktadır. Veri kümesi komut nesneleri basit bir işlem olan veri kaynağından veri seçme (select)’den daha fazlasını da yapabilir. Güncelleme (update), silme (delete) ve kayıt (insert) komutlarını da atanabilirler. Bu, her seferinde verilen bir adet komut tipini kabul edebilen normal bir komut nesnesinden farklılık olarak karşımıza çıkmaktadır. Örneğin, bir güncelleme işlemini yapmak için daima depolanmış işlem adını desteklemek yerine bunu sadece bir kez atayabilir ve ondan sonra veri kümesi komut nesnesinin gereksinim duyduğunuz herhangi bir zamanda Update() yöntemi ile çağırabilirsiniz. Bu yöntemin çağrıldığı zamanlarda, atanmış olan depolanmış işlem kullanılabilecektir:


String sql = "SELECT * FROM Orders";
SQLDatasetCommmand dsCmd = new SQLDatasetCommand(sql, dataConn);
dsCmd.InsertCommand = "sp_InsertOrder";
dsCmd.InsertCommand.CommandType = CommandType.StoredProcedure;
dsCmd.DeleteCommand = "sp_DeleteOrder";
dsCmd.DeleteCommand.CommandType = CommandType.StoredProcedure;
dsCmd.UpdateCOmmand = "sp_UpdateOrder";
dsCmd.UpdateCommand.CommandType = CommandType.StoredProcedure;

dsOrders olarak adlandırılmış bir veri kümesinde yapılan değişiklikler (güncelleme, silme veya ekleme) aşağıdaki işlem ile basit bir şekilde orijinal veri kaynağına aktarılabilmektedir:

dsCmd.Update(dsOrders);

Ekleme, silme ve güncelleme ile ilgili depolanmış işlemlere parametre geçirilmesine gereksinim duyulduğu durumlarda, veri kümesindeki özel bir alana atanan , parametreler yaratılarak yapılabilir. (Aşağıda SQL parametresi için gösterilmiştir)

dsCmd.InsertCommand.Parameters.Add(new SQLParameter
("@CustomerID",SQLDataType.NChar, 5));
dsCmd.InsertCommand.Parameters[0].SourceColumn = "CustomerID";

Veri kümesi komut nesnesinin veri kümesi nesnesi ile nasıl çalıştığını daha iyi anlayabilmek için veri kümesi nesnesinin kullanıldığı birkaç örnek vermenin ve bunun nesne modeli hakkında daha ayrıntılı bazı bilgiler vermenin tam sırası.

Veri kümesi Nesnesi
Bu makalenin ilk bölümünde veri kümesi nesnesinde bulunan eşsiz özelliklerin bazılarını tanıtmıştık. Bir hatırlatma olarak bunları yine sıralarsak:

Bir veri kümesi veri kaynağı (data source) ile doğrudan ilişki içinde değildir (Örneğin bağlantısızdır) Bu yüzden bir veri kümesi veri kaynağı ile ilgili herhangi bir bilgiye sahip değildir.
Bir veri kümesi çok sayıda tablo arasında ilişkiler kurulmasına izin verir.
Bir veri kümesi tablo ilişkileri ön bellekte tutabilir, böylece kurulan ilişkilere bağlı olarak tablolar arasında geçişler mümkündür.
Bir veri kümesi bileşenler arasında veri iletimleri için COM dizelemesi (COM marshalling) kullanmaz. Aksine, endüstri standardı XML kullanır.
ADO+’ta temel veri yapısı olarak XML kullanıldığından, veri kümeleri sadece COM nesneleri değil her türlü nesneye (ateş duvarlarında herhangi bir karışıklık olmaksızın) veri geçişini sağlayabilir.

Bu çizimden de görüleceği üzere, veri kümesi ADO’nun kayıt kümesinden daha güçlüdür. Daha önce değinildiği gibi, bir veri kümesi kod boyunca kullanılabilen çok sayıda tablo ve bu tablolar arasındaki ilişkileri kapsayabilmektedir. Veri kümesini birincilik kürsüsüne yerleştiren şey nedir? Yanıt şaşırtıcı şekilde basittir: Veri kümesi komut nesnesinin FillDataset() yönteminin kullanılması. Bu yöntem, doldurulacak veri kümesi ve veri kümesine eklenecek tabloya referanstan oluşan iki adet parametre kullanır. Bu durum, aşağıda SQL sağlayıcısı kullanılarak örneklenmektedir:


public class SQLConnect {

public string openConnection(HttpResponse Response,String
dbConnectString,String cmdString) {
try {
Dataset dsOrders = new Dataset();
SQLConnection dataConn = new SQLConnection(dbConnectString);
SQLDatasetCommand dsCmd = new SQLDatasetCommand(cmdString,dataConn);
dsCmd.FillDataset(dsOrders,"Orders");
// Loop through Dataset "Orders" table
Response.Write("Order ID
");
foreach (DataRow Order in dsOrders.Tables["Orders"].Rows) {
Response.Write(" ");
Response.Write(" " + Order["OrderId"].ToString() + " ");
Response.Write("
");
}
Response.Write(" ");
return "
SQL Server Data Connection Opened";
}
catch (Exception e) {
return(e.ToString());
}
}
} //End Class

Bu kod, veri kümesinin döngüye alınma işlemi sırasında bağlantının kapatılmış olmasına karşın daha önce veri okuyucu için gösterilen kod ile çok benzerdir. Kodda, veri kümesi nesnesinin FillDataset() yöntemi çağrılarak veri kümesinin (dsOrders) Orders tablosunun herbir sırasından gelen veriyle veri kümesinin döngüye alınması yoluyla doldurulduğu görülmektedir. Tablo sıralarının bu şekilde döngüye sokmak ve tablo biçimini dikkate almak yerine veri kümesini ASP+’ın veri ızgarasına bağdaştırmak ve tablonun biçimlenmesiyle uğraşmak çok daha kolay bir yoldur. Alağıdaki örnek, bir ASP+ sayfasında bunun nasıl yapıldığını örneklemektedir:


BackColor="#E6E6CC" BorderColor="#000000" ShowFooter="false"
CellPadding=5 CellSpacing="0" Font-Name="Arial" Font-Size="8pt"
HeaderStyle-BackColor="#6C0A00" HeaderStyle-ForeColor="#ffffff"
MaintainState="false"
/>

Çok daha işlevselliğine rağmen, bu makalede son bir örnek olarak iki tabloyu yüklemek ve verilere hiyerarşik tarzda erişmede veri kümesinin kullanımını tartışacağız. .NET SDK’deki bir örnek üzerine inşa edilen ve aşağıda gösterilen kod, NorthWind veritabanındaki Customer ve Orders tablolarını dsTables adındaki bir veri kümesine yüklemektedir. Bu tablolar, daha sonra CustomerID alanı üzerinden birbiriyle ilişkilendirilmektedir. Bu iki tablo arasında ilişi yaratılır yaratılmaz bir müşteri ile ilgili olan tüm siparişler, IE4+ tarayıcısı kullanan bir kullanıcısının fare ile tıklamasına bağlı olarak görünen ve gizli duruma geçen bir DIV etiketine aktarılmaktadır. Bu örneği Netscape Navigator 4′te de çalıştırmak üzere kod üzerinde bazı küçük değişiklerin yapılması gerekir. Çünkü, NN farklı bir DTML nesne modeli kullanmaktadır.


%lt;h2>Customer Orders

Kod incelendiğinde, ilk olarak, sayfanın ilk yüklenişi sırasında iki tablodan veri elde etmek için kullanılan SQL dizelerinin yaratıldığı görülebilir. Daha sonra, SQLConnect sınıfı başlatılmakta ve bunun returnDataset() yöntemi çağrılmaktadır. Bu yöntem, çalışacağımız iki tabloyu okumak için gerekli SQL deyimleri yanında bağlantı dizesini (connection string) parametre olarak kullanmaktadır. Tablolar FillDataset() yöntemi kullanılarak veri kümesine (dsTables) yerleştirilir ve bu iki tablo arasında bir ilişki tanımlanır. Bu ilişki, her iki tabloda bulunan CustomerID alanı üzerinden Customers tablosu ile Orders tablosu arasında birlikte çalışmayı mümkün kılar. Bu işlemler tamamlandıktan sonra, yeni veri kümesi döngü işleminin başlatıldığı Page_Load() olay işlemine geri yüklenir. Döngü, veri kümesi içinde bulunan Custormer tablosundaki tüm sıraları geçiş işlemi ile başlatılmaktadır. İkinci bir döngü ise, mevcut müşteri sırasında bulunan müşterinin Orders tablosunda olabilecek siparişlerini araştırmak için çalışmaktadır. Tablolar arasında kurulan ilişki bu işlem için kullanılır:


foreach (DataRow Order in Customer.GetChildRows( _
TablesDataset.Relations["CustomerOrders"])) {
...
}

Bu işlemin, her iki tabloda bulunan CustomerID alanına dayanan bir iç-eklem (inner join) yaratımı olduğu anlaşılmaktadır. Eğer herhangi bir ilişki mevcut ise, sipariş bilgisi mevcut müşteri için çıkış dizesine (output string) eklenmektedir.Tüm bu döngü işlemi tamamlandıktan sonra, çıkış dizesi content olarak adlandırılmış bir DIV etiketine yazılmakta ve son kullanıcu belli bir müşteri tarafından yapılmış siparişleri görebilmektedir.

Microsoft® Sistem Mühendisi
Microsoft® Veri Tabanı Yöneticisi
Microsoft® Eğitmen
Bilgisayar Mühendisi
Webmaster
Ayhan ERGUN